Opsada Sarajeva počela je zauzimanjem međunarodnog aerodroma od strane Jugoslovenske narodne armije, u noći sa 4. na 5. april 1992. godine, a završila se 29. februara 1996. godine. Bila je to skoro četverogodišnja blokada glavnog grada, nazvana “Sarajevska opsada”, sa 1425 dana, jedna od najdužih u historiji modernog ratovanja.
Za vrijeme opsade prosječno je palo 329 granata dnevno na Sarajevo, a ovaj grad ima i specifičan rekord. Naime, radi se o rekordu od 3777 ispaljenih granata na Sarajevo, u jednom danu. Desilo se to 22. jula 1993. godine. Granate su napravile ogromnu štetu, a najveću štetu su pretrpjeli civilni, kulturni i vjerski objekti.
Ubijani su ljudi, rušeni civilni, kulturni, vjerski objekti, pa čak i bolnice. U brdima oko Sarajeva bilo je stacionirano 120 minobacača i 250 tenkova JNA, koji su poslije dospjeli u ruke vojske Republike Srpske. Cilj im je bio mučenje glađu i demoralizacija stanovništva na najokrutnije načine.
Strašan primjer je masakr na otvorenoj tržnici Markale kada su u februaru 1994. godine granate, ispaljene sa položaja Vojske Republike Srpske na Špicastoj stijeni, pogodile masu ljudi i uzele živote 68 građana glavnog grada Bosne i Hercegovine.
Prve civilne žrtve opsade Sarajeva su Suada Dilberović i Olga Sučić. Ubijene 5. aprila na Varbanja mostu, nedaleko od zgrade tadašnje Skupštine Bosne i Hercegovine ispred koje su se odvijale demonstracije za mir, na kojima su građani Sarajeva tražili od agresorskih snaga da uklone barikade i da se povuku.
Tokom opsade Sarajeva ubijeno je 11.541 ljudi, među njima 1.601 dijete, a oko 50.000 ljudi je lakše i teže ranjeno.
