Međunarodni istraživački tim završio je prvu opsežnu sezonu terenskih istraživanja na formaciji Durupınar u istočnoj Turskoj, lokaciji koja već decenijama privlači pažnju zbog pretpostavki da bi mogla biti povezana s biblijskom pričom o Noinoj arci.
Tokom istraživanja, koje je provedeno u blizini planine Ararat, naučnici su koristili georadarska snimanja, trodimenzionalno mapiranje i bušenje tla, a prikupljeni uzorci upućeni su na laboratorijske analize. Ipak, za sada nije pronađen naučno potvrđen dokaz da se na ovoj lokaciji nalaze ostaci biblijskog broda.
Istraživanje vodi profesor Cenker Atila s Univerziteta Cumhuriyet u Sivasu, uz podršku međunarodnog tima i organizacije Noah's Ark Scans. Projekat je dobio odobrenje nadležnih turskih institucija, a terenski radovi započeli su krajem juna 2026. godine.
Prema informacijama koje je objavio Univerzitet Cumhuriyet, u istraživanju je učestvovalo oko 20 naučnika i studenata iz pet zemalja.
Izbušeno 16 istražnih rupa, prikupljeno više od 360 uzoraka
Jedan od najznačajnijih dijelova ovogodišnjeg istraživanja bilo je prvo opsežnije bušenje unutar same formacije. Prema izvještaju portala Rudaw od 8. oktobra, istraživači su izbušili ukupno 16 istražnih rupa, od čega 12 unutar formacije, a četiri izvan nje. Na pojedinim lokacijama dostignuta je dubina od približno 20 metara.
Prikupljeno je više od 360 uzoraka tla i sedimenta, koji su poslani na laboratorijske analize. Njihova obrada trebala bi pomoći u utvrđivanju sastava materijala i eventualnih tragova organskog porijekla.
Andrew Jones, predstavnik organizacije Noah's Ark Scans, ranije je izjavio da tokom bušenja na istraženim lokacijama nije naiđeno na kontinuirani čvrsti sloj stijene ispod formacije. Istraživači smatraju da je riječ o važnom podatku za daljnje ispitivanje porijekla ove strukture, ali naglašavaju da laboratorijske analize još nisu završene.
Radar zabilježio podzemne anomalije
Tokom terenskog rada korišten je i specijalizirani sistem BakhtarRadar, kojim su snimane strukture ispod površine tla.
Prema preliminarnom tumačenju istraživačkog tima, snimci pokazuju linearne strukture, uglaste presjeke, slojevite dijelove i moguće podzemne šupljine. Pojedini istraživači smatraju da bi takvi nalazi mogli ukazivati na složeniju strukturu unutar formacije.
Međutim, profesor Cenker Atila upozorio je da se podzemne šupljine ne mogu automatski smatrati hodnicima ili prostorijama nekadašnjeg broda, jer bi mogle imati i prirodno geološko porijeklo.
Konačni rezultati očekuju se 2027. godine
Kako je objavio Jerusalem Post nakon posjete lokaciji 22. oktobra, uzorci prikupljeni tokom ovogodišnjih istraživanja poslani su na ispitivanja u više univerzitetskih laboratorija, uključujući Univerzitet Bar-Ilan. Konačni izvještaj o rezultatima očekuje se u proljeće 2027. godine.
Istraživački tim planira nastavak terenskih aktivnosti tokom naredne godine, kada bi trebala biti provedena dodatna geofizička ispitivanja i, ukoliko budu pribavljena potrebna odobrenja, nova bušenja.
Formacija Durupınar nalazi se u blizini sela Üzengili, u okrugu Doğubayazıt, u turskoj pokrajini Ağrı. Otkrivena je na zračnim snimcima 1959. godine, a njena neobična struktura u obliku broda decenijama je predmet različitih tumačenja.
Iako pojedini istraživači smatraju da bi nova otkrića mogla otvoriti mogućnost drugačijeg objašnjenja njenog nastanka, dio geologa i dalje zastupa stav da je riječ o prirodnoj geološkoj formaciji.
Zbog toga je važno naglasiti da dosadašnja istraživanja nisu potvrdila da je riječ o Noinoj arci. Naučna potvrda zahtijevala bi konkretne dokaze o ljudskom porijeklu strukture, a upravo na to trebaju odgovoriti analize prikupljenih uzoraka i naredna istraživanja.
