Drugačiji od ostalih, s izvanrednim talentom u poeziji, slikanju, muzici, ali i filmom kao glavnim načinom izražavanja – opis je australskog režisera bh. korijena Saidina Salkića, čiji je film “Čekajući Sevdah” proglašen jednim od deset najboljih ostvarenja australske alternativne kinematografije 2010-ih.

Svoj osvrt na australsku kinematografiju u protekloj deceniji dao je istaknuti i nagrađivani režiser Bill Mousoulis za webportal posvećen alternativnoj kinematografiji “Pure Shit Australian Cinema”, a koji je za Salkića rekao da je drugačiji od ostalih.

“Ustvari, on je umjetnik s izvanrednim talentom u više polja, u poeziji, slikanju, i muzici, ali film je njegov glavni način izražavanja. Njegov rad je negdje između autoportreta i eksperimentalnog filma”, istakao je Mousoulis, koji podsjeća da je Salkić izbjegao genocid u svojoj zemlji porijekla te kako taj rat ostavlja dubok trag u njegovom radu.

“Njegov rad naizmjenično prati svijetlo i mračno, ponekad čak i unutar istog filma: svjetlost njegove regeneracije u Australiji (koja uključuje rođenje kćerke) s mrakom rata u BiH (ubistvo oca, izbjegnuta vlastita smrt)”, dodao je australski filmski stručnjak govoreći o Salkiću.

Mousoulis je je grupisao Slakića i Matthewa Victora Pastora među predstavnike “Australskog novog vala”, grupe 14 autora koje, kako je rekao, zanemaruju glavni festivali u zemlji a koji su revolucionarni u svom radu.

Drugačiji od ostalih, s izvanrednim talentom u poeziji, slikanju, muzici, ali i filmom kao glavnim načinom izražavanja – opis je australskog režisera bh. korijena Saidina Salkića, čiji je film “Čekajući Sevdah” proglašen jednim od deset najboljih ostvarenja australske alternativne kinematografije 2010-ih.

Svoj osvrt na australsku kinematografiju u protekloj deceniji dao je istaknuti i nagrađivani režiser Bill Mousoulis za webportal posvećen alternativnoj kinematografiji “Pure Shit Australian Cinema”, a koji je za Salkića rekao da je drugačiji od ostalih.

“Ustvari, on je umjetnik s izvanrednim talentom u više polja, u poeziji, slikanju, i muzici, ali film je njegov glavni način izražavanja. Njegov rad je negdje između autoportreta i eksperimentalnog filma”, istakao je Mousoulis, koji podsjeća da je Salkić izbjegao genocid u svojoj zemlji porijekla te kako taj rat ostavlja dubok trag u njegovom radu.

“Njegov rad naizmjenično prati svijetlo i mračno, ponekad čak i unutar istog filma: svjetlost njegove regeneracije u Australiji (koja uključuje rođenje kćerke) s mrakom rata u BiH (ubistvo oca, izbjegnuta vlastita smrt)”, dodao je australski filmski stručnjak govoreći o Salkiću.

Mousoulis je je grupisao Slakića i Matthewa Victora Pastora među predstavnike “Australskog novog vala”, grupe 14 autora koje, kako je rekao, zanemaruju glavni festivali u zemlji a koji su revolucionarni u svom radu.