Carlo Anton Crameri rođen je 1947. godine u Cirihu, u Švicarskoj. Od 1962. do 1966. godine studirao je na smjeru za klasičnu gitaru. Od 1967. do 1970. godine svira kao glavni gitarista u tada popularnom beat-bendu Beat ‘The These’, čiji je bio i osnivač. Tih godina, bend je zabilježio značajne televizijske i međunarodne nastupe. Studirao je teoriju boja pod mentorstvom švicarskog ekspresionističkog slikara, dizajnera, pisca i teoretičara, profesora Johannesa Ittena.
Kao vizuelni umjetnik predstavlja se javnim skulpturama i organizuje brojne izložbe u galerijama, muzejima i međunarodnim institucijama u Europi i Sjedinjenim Američkim Državama. Osamdesetih godina radi kao umjetnički direktor švicarske filmske produkcije.
Autor je brojnih filozofskih tekstova.
Godine 1992. nagrađen je specijalnom nagradom države Baden-Württemberg za najbolju radijsku emisiju. Pokretač je projekta ‘Ankh’ – nauka zvukova. Inicijator je ‘Zeitgeist’ akademije.
Osnivač je grupe – fondacije PAF (Plastic Art Foundation) čiji je zadatak da promoviše i njeguje umjetnost zvuka kroz svoje aktivnosti i studijska izdanja, među kojima su i njegova djela. PAF fondacija i Golton records izdali su najpoznatije Cramerijeve kompilacije: ‘Sandbrot’ (2000), ‘Glutmut’s Erzählung’ (2001), ‘Line Square’ (2004), ‘Andorra’ (2005), ‘Escabur’ (2006), ‘Epon’ (2007), ‘OR’ (2007), ‘Massauu’ (2009), ‘Moccamaster’ (2010), kao i zadnju kompilaciju pod nazivom ‘Black Box’ (2014-2015) Black Goo (2015) i Black Out (2016).
“Kada mi zatreba distanca od novih kompozicija, premjestim se u sferu slikanja, i obrnuto. Poznata je činjenica da su boja i zvuk međusobno povezani i kao nosioci frekvencije, iako se doživljavaju odvojeno putem oka i uha. Dokaz za ovo je odgovarajući broj 12 u skali i krugu boja. Muzika je ipak predvodnik evolucije. Pos,eduje kapacitet da preovlada sve, čak i jezičke barijere, zato što je muzika rezonantna sonična energija u jedinicama zvuka i boje, aktivnost transformacije koja se izdiže iz centra nultog zvuka i nulte boje u druge vremenske zone sv,esnosti, putovanje zvuk-boja koje vodi ka obnavljajućem ciklusu svesnosti”, ističe Crameri.
Crameri se trudi da poveže domene vizuelnog i zvučnog, o čemu svjedoče njegovi radovi iz oba kreativna polja. Studirao je nauku boja i izlagao svoje radove u mnogim galerijskim prostorima, muzejima i međunarodnim institucijama i predstavljao svoj rad posredstvom javnih skulptura.
Na svom stvaralačkom putu, sarađivao je sa nekim važnim umjetnicima današnjice, kao što su kontrabasist Arild Andersen, perkusionisti Paolo Vinaccia i Pierre Favre.
U potrazi za novim zvukovima, Crameri otkriva beskrajnost traganja za savršenstvom i ljepotom. Ispreplićući zvuk skulpture na jednoj strani i oblik zvučne instalacije na drugoj, uključujući različite muzičke instrumente u isto vrijeme, on stvara svoja djela.
