Stotine hiljada ljudi širom Evrope ne mogu vikend smatrati vremenom za odmor. Više od jednog od pet radnika širom Evrope – 21,3% – redovno radi u smjenama subotom i nedjeljom, prema najnovijim podacima Eurostata. A u nekim zemljama, prosjek je znatno iznad toga, posebno na Balkanu i Mediteranu – a Bosna i Hercegovina prednjači u toj statističkoj slici.
Stotine hiljada ljudi širom Evrope ne mogu vikend smatrati vremenom za odmor.
Više od jednog od pet radnika širom Evrope – 21,3% – redovno radi u smjenama subotom i nedjeljom, prema najnovijim podacima Eurostata, piše Euronews.
A u nekim zemljama, prosjek je znatno iznad toga, posebno na Balkanu i Mediteranu.
U Grčkoj je čak 41% zaposlenih i samozaposlenih aktivnih tokom vikenda, slijedi Bosna i Hercegovina sa 33%, te 32% na Malti, Kipru i u Sjevernoj Makedoniji.
Istovremeno, sjever i istok kontinenta pokazuju mnogo niže stope. U Litvaniji samo 4% radnika radi vikendom, kao i 7% u Mađarskoj i 7,5% u Poljskoj.
Vjerovatno nije veliko iznenađenje da vlasnici preduzeća imaju manje slobodnih vikenda od zaposlenih: 46% njih mora biti na poslu u poređenju sa 18,5% zaposlenih.
Kada su u pitanju samo zaposleni, Grčka, Kipar i Sjeverna Makedonijaostaju na vodećim mjestima sa stopama iznad 30%, a slijede ih Švicarska i Malta, nešto ispod njih sa 29%.
Što se tiče samozaposlenih/poslodavaca, Grčka ponovo pokazuje najvišu stopu sa zapanjujućih 75%. Slika se neznatno mijenja na nižim mjestima, gdje se nalaze Belgija (66%) i Francuska (60%).
Čest rad vikendom ne znači nužno i više rada u cjelini. Međutim, u slučaju Grčke, brojke su u skladu s drugim podacima Eurostata koji pokazuju da Grci imaju tendenciju da rade više sati nego bilo ko drugi u EU.
Radne smjene također uveliko zavise od sektora rada.
Na primjer, gotovo polovina svih radnika u uslužnom sektoru i prodaji (47,6%) redovno radi vikendom, kao i ljudi u poljoprivredi, šumarstvu i ribarstvu (47,2%).
To je također norma za mnoge ljude u takozvanim “elementarnim zanimanjima” (25,7%), što znači rutinske fizičke poslove koji često uključuju znatan fizički napor.
Trenutni trend u Evropi izgleda više usmjeren na skraćivanje radne sedmice nego na njeno produženje.
Posljednja zemlja koja je ovo isprobala bila je Poljska, brzorastuća ekonomija koja se također bori s problemima sagorijevanja na poslu, odnosno mentalnog stanja popularno nazvanog ‘burnout’.
Ljeti 2025. godine pokrenut je pilot projekat s ciljem smanjenja radne sedmice sa 39 sati na 35, bez smanjenja plata.
Zaposleni su mogli birati između tri opcije: rad šest sati dnevno, trodnevni vikend ili dodatne dane godišnjeg odmora.
Eksperiment, koji je pokrenulo Ministarstvo rada na 90 javnih i privatnih radnih mjesta i 5.000 zaposlenika, trebao bi biti procijenjen 2027. godine.
Svako radno mjesto koje je učestvovalo u projektu dobilo je kompenzaciju do 210.000 eura kako bi se pokrili eventualni poremećaji u radu uzrokovani skraćenim radnim vremenom.
Druge evropske zemlje koje su isprobale četverodnevne radne sedmice bile su Velika Britanija, Njemačka, Portugal, Island, Francuska i Španija.
