Na današnji dan 2007. godine u Sarajevu je preminuo Safet Isović, jedan od najznačajnijih i najprepoznatljivijih interpretatora bosanske sevdalinke. Legendarni pjevač umro je u Kliničkom centru u Sarajevu, a dva dana kasnije, 4. septembra, ukopan je u haremu Alipašine džamije.
Isović je rođen 6. januara 1936. godine u Bileći. Zbog ratnih okolnosti njegovo djetinjstvo obilježilo je izbjeglištvo. S porodicom je napustio rodni grad i preselio u Banju Luku, gdje je završio osnovnu školu.
Nakon završetka rata vratio se u Bileću i nastavio školovanje. Pohađao je gimnaziju u rodnom gradu, a potom školovanje nastavio u Trebinju. Nakon toga porodica se ponovo selila, pa je srednjoškolsko obrazovanje završio u Slavonskom Brodu, u gimnaziji “Zlatko Šnajder”. Maturirao je 1955. godine kao jedan od uspješnijih učenika.
Iste godine preselio se u Sarajevo i upisao Pravni fakultet. Grad na Miljacki ubrzo je postao njegov dom, mjesto u kojem je izgradio muzičku karijeru i proveo najveći dio života.
Tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu Isović je teško ranjen. Zbog ratnih okolnosti bio je primoran napustiti svoj dom u Sarajevu i određeno vrijeme provesti u Zagrebu. Nakon završetka rata vratio se u Sarajevo.
Muzička karijera
Iako je muziku zavolio još tokom studentskih dana i nastupao u sarajevskim kafanama, njegova profesionalna karijera počela je 1956. godine.
Nakon pobjede na takmičenju pjevača amatera, za Radio Sarajevo snimio je dvije pjesme – “Kasno prođoh kraj Morića hana” i “Kad ja pođem iz Sarajeva grada”. Obje su naredne godine emitovane na radiju, na Dan oslobođenja Sarajeva.
Njegov talenat ubrzo je prepoznat i izvan Bosne i Hercegovine. Veliki korak u karijeri bio je solistički koncert koji je 1963. godine održao u beogradskom Domu sindikata. Nastup je doživio veliki uspjeh i dodatno potvrdio Isovićev status jednog od vodećih izvođača sevdalinke.
Tokom višedecenijske karijere snimio je oko 20 solo albuma i izveo veliki broj pjesama koje su postale dio muzičke baštine Bosne i Hercegovine.
Među poznatijim numerama koje je izvodio nalaze se “Da sam sjajna mjesečina”, “Malenim sokakom ne prolazim više”, “Jablani se povijaju”, “Zelen lišće goru kiti”, “Bosna moja”, “Kad sretneš Hanku”, “Šta se ovo Bosnom čuje” i “Pjevaj Bosno, pa me razveseli”.
Posebno se pamti i njegova izvedba pjesme “Oj Safete, Sajo, Sarajlijo”, koju je otpjevao u duetu s Nadom Mamulom.
Na njegovom repertoaru bile su i brojne druge pjesme, među kojima “Oči moje, kletvom bih vas kleo”, “Zelen orah od roda se savija”, “Sjetuje me majka”, “Šeher grade, Banja Luko mila”, “Na mezaru majka plače” i “Šehidski rastanak”.
Trajno naslijeđe
Posebno mjesto u Isovićevoj karijeri zauzimaju izvorne sevdalinke. Njegove interpretacije pomogle su da brojne tradicionalne pjesme ostanu sačuvane i poznate novim generacijama.
Među njima su “Hej, kakve Ajka crne oči ima”, “Zmaj od Bosne”, “Put putuje Latif-aga”, “Vrbas voda nosila jablana”, “Akšam mrače, moj po Bogu brate”, “Slavuj ptica mala”, “Mujo đogu po mejdanu voda”, “Vozila se po Vrbasu lađa”, “Djevojka sokolu zulum učinila” i “Od svega me sačuvala majka”.
Isović je izvodio i pjesme “Kiša bi pala”, “Moj dilbere”, “Đul Zulejha”, “Grana od bora, pala kraj mora”, “Mujo kuje konja po mjesecu” i “Dvi planine viš’ Travnika grada”, kao i veliki broj drugih tradicionalnih numera.
Safet Isović preminuo je 2. septembra 2007. godine u Sarajevu, ostavljajući iza sebe suprugu Eminu i sina Benjamina, pjesnika koji je za svog oca napisao i stihove koji su kasnije dobili svoje mjesto u njegovom muzičkom opusu.
Njegov odlazak nije označio kraj njegovog prisustva u bosanskoj kulturi. Snimci, pjesme i način na koji je interpretirao sevdalinku ostali su trajni dio muzičkog naslijeđa Bosne i Hercegovine.
Za mnoge ljubitelje sevdaha, Safet Isović ostao je jedan od glasova koji su najbolje znali prenijeti emociju, tugu, ljubav i čežnju sadržane u ovoj tradicionalnoj bosanskoj muzičkoj formi.
