Nakon nedavne samostalne izložbe u Parizu pod nazivom “Biro fantom”, sarajevski umjetnik Bojan Stojčić ponovo je u fokusu međunarodne scene. Njegov dugogodišnji rad na temama sjećanja, odsutnosti i društvenih odnosa sada dobija novu dimenziju kroz projekte koji povezuju umjetnost, film i javni prostor.
Za Bojana Stojčića umjetnost je, prije svega, komunikacija. Njegov rad iz 2015. godine, kada je na fasadama institucija postavio natpis u kojem traži osobu za razgovor o umjetnosti, izazvao je veliku pažnju javnosti i ostao upamćen i danas.
Bojan Stojčić, umjetnik, ističe da je umjetnost u tom projektu bila metafora za razgovor o usamljenosti i izolaciji u savremenom društvu.
“Umjetnost je tu bila samo metafora. U suštini, to je bio razgovor o nizu samoća kojima smo okruženi, posebno u zatvorenim društvima gdje je svaka forma drugosti često isključena iz svakodnevice”, navodi Stojčić.
Godine 2023. predstavio se publici Sarajevo Film Festivala kratkometražnim filmom “Hope Hotel Fantom”, snimljenim u hotelu u Dejtonu, mjestu gdje je prije 30 godina odlučena sudbina Bosne i Hercegovine.
Motiv hotela nastavlja razvijati kroz priču o Hotelu “Internacional” u Zenici, koji vidi kao simbol poslijeratne stvarnosti.
“Ako je hotel u Dejtonu bio inicijacija današnje stvarnosti, Hotel ‘Internacional’ u Zenici je njena perzistencija – simbol opšteg poraza industrije i radničke klase”, objašnjava Stojčić.
Adna Muslija, kustosica u Galeriji Manifesto, podsjeća na dugogodišnju saradnju sa umjetnikom, uključujući i izložbe te projekte vezane za nagradu Zvono.
Bojan Stojčić smatra da umjetnost možda ne mijenja svijet direktno, ali ima važnu ulogu kao svjedočanstvo vremena.
“Umjetnost je snažan registar onoga što se dešava u društvu”, zaključuje Stojčić.
